Onderstaand verhaal vind ik zo mooi dat ik dit op mijn weblog plaats.
Een onderwijzeres in New York onderwees haar klas over de gevolgen van pesten. Ze gaf de kinderen de volgende opdracht. Alle kinderen in de klas kregen een stuk papier met de opdracht het te verkreukelen, er een prop van te maken, het op de grond te gooien en er op te stampen. Kortom, er mocht echt een puinhoop van gemaakt worden zolang het maar niet verscheurd zou worden. De kinderen vonden dit een leuke opdracht en deden hun best het vel papier zo goed mogelijk toe te takelen.
Vervolgens kregen de leerlingen de opdracht om het papier voorzichtig weer open te vouwen, zodat het niet scheurde en het weer glad te strijken. Ze liet hen zien hoe vuil en beschadigd het papier was geworden. Toen kreeg de klas de opdracht om tegen het papier te zeggen dat het hen speet dat ze het zo verkreukeld hadden. Maar hoe vaak de kinderen ook zeiden dat het hen speet en hoe ze hun best ook deden om de kreukels weer uit het papier te halen, het lukte maar niet om het blad in de vorige gladde staat terug te krijgen.
De leerkracht wees haar leerlingen op alle littekens die ze achterlieten op het papier en dat die littekens nooit meer zullen verdwijnen, hoe hard ze ook probeerden ze te repareren. (more…)
