25/09/2017 06:20

Systematisch literatuuronderzoek en meta-analyse tonen relatie tussen geweld en antidepressiva aan

In de wereld van het strafrecht en binnen de wetenschap vindt er al jaren een flinke discussie plaats over de relatie tussen geweldsmisdrijven en het slikken van antidepressiva. Dit is niet zonder reden. Er zijn in Nederland zo’n 10 zaken bekend van zware delicten zoals moord en doodslag die werden gepleegd zonder duidelijk motief. De daders hadden wel allemaal dezelfde DNA-afwijking en slikten antidepressiva.

Één van de zaken waarbij een wetenschappelijke relatie werd gevonden tussen geweld en antidepressiva is de zaak die draaide om de Fries Ids Idsardi. De lasser werd in 2008 tot 24 jaar cel veroordeeld nadat hij drie personen, waaronder zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriend, neerschoot. Van de drie slachtoffers overleed er één. De man zou tot zijn daad zijn gekomen als gevolg van bijwerkingen van het geneesmiddel paroxetine (SSRI).

Onderzoek
Om te onderzoeken of het geneesmiddel effect had op zijn gedrag voerde hoogleraar forensische psychiatrie Robbert-Jan Verkes destijds een dubbelblind onderzoek uit bij de inmiddels 52-jarige man. Tijdens het onderzoek kreeg Idsardi random vier keer paroxetine toegediend, verspreid over twaalf studiedagen. Op de andere acht dagen slikte hij een placebopil. Conclusie: Idsardi kreeg op dagen waarop hij het medicijn slikte al na enkele uren ernstige stemmingsverstoringen, woedeaanvallen en liet ook ontremd gedrag zien.

Het zou de eerste zaak in Nederland zijn waarbij de relatie tussen antidepressiva en agressie wetenschappelijk werd onderzocht en kon worden vastgesteld. Het gerechtshof nam de resultaten van dit onderzoek destijds echter alleen voor kennisgeving aan en oordeelde dat Idsardi toerekeningsvatbaar was.

Wetenschap
In de wetenschappelijke wereld zijn de meningen verdeeld over de rol van antidepressiva bij plotselinge geweldsuitbarstingen waarbij mensen geliefden of anderen om het leven brengen of ernstig toetakelen. Enerzijds stapelen de aanwijzingen voor een mogelijk causaal verband tussen antidepressiva en agressief gedrag zich op. Anderzijds is er geen sprake van onomstotelijk wetenschappelijk bewijs. Wel is er consensus over het feit dat er ernstige bijwerkingen aan de middelen kunnen vastkleven. Agressie en geweld zou regelmatig voorkomen bij schommelingen in doseringen en in de startperiode.

Genetische afwijking
In 2014 vonden onderzoekers van de Erasmus Universiteit aanwijzingen dat mensen met een bepaalde genetische afwijking minder goed op antidepressiva reageren. Deze kennis heeft geleid tot een DNA-test waarmee huisartsen en psychiaters patiënten op afwijkingen kunnen screenen voordat ze antidepressiva voorschrijven. Het afwijkend genetisch profiel, dat voorkomt bij ongeveer 10% van de Nederlanders, zorgt er namelijk voor dat de werkzame bestanddelen in antidepressiva te langzaam of te snel worden afgebroken met als gevolg dat de bijwerkingen heftiger kunnen uitpakken.

Meta-analyse
Een vorig jaar in het Geneesmiddelenbulletin gepubliceerde systematisch literatuuronderzoek en meta-analyse laten zien dat het aantal incidenten die kunnen leiden tot suïcide en geweld bij gezonde volwassenen vrijwilligers verdubbelen als gevolg van het slikken van de in Nederland meest voorgeschreven antidepressiva (odds ratio (OR) 1,85 [95%BI=1,11-3,08]).

Over Selwyn Donia 44 Artikelen
Ondernemer | Uitgever Rechtblog.nl | Wetenschap | (Arbeids)recht | Ex-DJ | Boekverslaafd | Statistiek & onderzoek | Kritische burger | Libido sciendi

Geef gerust je mening!

Wees de eerste met een reactie

Houdt mij op de hoogte van
avatar
wpDiscuz